Dłubalnia szajajaby

Moja pierwsza chusta na drutach

2012-01-20T21:40:00.000+01:00

Dzięki genialnemu opisowi Z TEGO BLOGA

Okazało się, że ogólny zarys, schemat jest banalny - rzecz jasna, ogromna to zasługa świetnemu wytłumaczeniu (dziękuję!).

Chusta niewielka, na pewno nie na plecy, robiona z myślą: ochhh, muszę już skończyć bo bardzo chcę zobaczyć, czy mi wyszła :) Do zamotania głównie pod szyję, takie fiu-bździu dla zmarzlucha. Nie napinałam jej nawet. Wykorzystałam resztki Linate Angora (550m/10dag), drutami nr 4 - na żyłce, rzecz jasna, która i tak za krótka i do końca nie wiedziałam, co mi z chusty wyjdzie. Falbanę zrobiłam poprzez dodawanie co 2 oczko narzutu, potem przeleciałam 2-3 rzędy bez dodawania i znów co drugie oczko narzut. W efekcie miałam pierdyliard oczek na żyłkach i już szału dostawałam.

A teraz robię z najzwyklejszego kotka, nie powiem, ile razy prułam, bo uparłam się, że będzie miała warkoczowo-ażurowy wzór. Tyle, że robię z głowy i ciągle się mylę...

Poncho w dziwnych kolorach

2011-12-31T13:24:00.000+01:00

Rzadko noszę takie róże, fiolety, a tu mnie naszło. Poncho nie jest duże, raczej do noszenia jako powiedzmy sweter, niż okrycie wierzchnie.
Szydełko nr 5, włóczka Kotek, poszło ok. 4,5 motka.

W trakcie ogromnej, blogowej przerwy dziergałam całkiem sporo, ale jakoś zdjęć nie robiłam. Trudno, teraz będę mądrzejsza :)

Moja chusta - schemat

2011-08-19T21:27:00.008+02:00

Dawno miałam wrzucić, jakoś się nie złożyło.
Potrzebne szydełko nr 5, włoczka Angora Linate. Można rzecz jasna korzystać z innego materiału, koleżanka robiła chustę z akrylu i wyszła bardzo ładnie. Pamiętajcie tylko, by dobrać odpowiednią grubość szydełka.
Ogólnie wzór prosty:

Zaczyna się od zrobienia 6 oczek łańcuszka i połączenia ich w kółko. Potem, pamiętając, że na początku każdego rzędu pierwszy słupek zrobiony jest z 3 oczek, robimy po prostu grupki 3 słupków, po 2 oczka łańcuszka wstawiając wyłącznie na środku każdego rzędu (zawsze, w całej chuście). Słupki wbijamy nie w oczka, a pomiędzy słupki slupów poprzedniego rzędu.

Co 7 rzędów robiłam siateczkę (przez 3 rzędy), by chusta lepiej się układała - ale rząd siatki zawsze rozpoczynałam i kończyłam 3 słupkami:

Wzór na wykończenie chusty znalazłam w Internecie, tyle, że nie robiłam już ostatniego rzędu (z czystego lenistwa):

Przypominam, że chusta wygląda TAK lub TAK :)

Muffinka. Smacznego!

2011-08-05T13:45:00.003+02:00

Robiłam z głowy, wypchałam pociętą gąbką, w planie jeszcze kilka. Będzie dla córki do zabawy :) Resztki akrylu Kotek i szydełko 4,5.

Wężysko dominisko

2011-07-30T14:41:00.005+02:00

Całkowicie szydełkowy, kolorowy, guzikowy wąż - domino. Długość ok. 70cm, elementy przypinane są guzikami - coś dla ćwiczeni manipulacyjnych. Opis potem, ale zapewniam - prościzna ;)

Morska czapa

2011-07-18T15:55:00.004+02:00

Takie kolory, które kojarzą mi się z Bałtykiem. 74 oczka nabrane szydełkiem nr 5, przerobione półsłupkami 10 rzędów, a potem 12 rzędów słupkami i szydełkiem nr 6. 13 rząd to zamykanie po 2 słupki razem, 14 tak samo. Włóczka Always Magic (Rozetti), 100g / 180m, 75% akryl i 25% wełna, cena 11zł. Poszedł jeden motek. Został mi jeszcze jeden, i tak sobie planuję jakiś otulaczyk malutki zrobić, na szyję.

Foto koszmarne, nic nie widać fasonu, ale sama sobie dobrze nie zrobię (jakkolwiek to brzmi :D ), postaram się męża o dobre zdjęcie zmolestować.

Bombkowa czapeczka

2011-07-17T19:11:00.002+02:00

Czapeczkowy szał trwa nadal. Miałam tylko jeden motek pięknej Magic Design, no to cóż innego zrobię, jak nie czapkę? Kombinowana z głowy, jeszcze na córce nie mierzona. Od dołu - szydełkiem 4,5 pięć rzędów półsłupkami, a potem reszta (muszę policzyć, nie wiem ile) szydełkiem 5 słupkami. Ostatni rząd zamykałam po dwa słupki razem, a to co zostało - związałam sznureczkiem z łańcuszka. Dorobiłam kwiatek. W roli modelki - moja ręka :)

Chusta w kolorach ognia

2011-07-17T08:35:00.002+02:00

Na zdjęciu tak tego nie widać, ale jest tam czerwień ognista, pomarańcz, ciepły żółtawy. Poszły 2 motki z hakiem, szydełko nr 5, włóczka Angora Linate. Ponoć ją wycofują, a jest taka piękna...

Resztkowa tunika dla dziewczynki

2011-07-14T09:02:00.005+02:00

Zostało mi trochę Baśki, trochę Lanagold Batik Design, a że kolorystycznie pasowały, to połączyłam to w tunikę - rozmiar na drobną, półtoraroczną dziewczynkę. Szydełko nr 4,5. W sumie na całość poszło ok. 10dag.

Siądę i postaram się to potem rozpisać, jeśli ktoś by był zainteresowany.

Czapeczka z kwiatkiem

2011-07-10T10:47:00.001+02:00

Lubię szydełkować czapki, szybkie to, można wymyślać mnóstwo wzorów, idealne do wykorzystania resztek. Same plusy :) No, tanie do tego, bo na razie z jednego motka średniogrubej włóczki to mi 2 czapki wyjdą.

No to dziergam. Dzisiaj – czapka z kwiatem, na razie trochę zbyt obszerna dla córki-bzdurki, ale na późną jesień powinna być ok.

Włóczka Lanagold Batik Design (Alize), pół na pół wełna i akryl, motek 10dag / 240m, cena 10,7zł. Szydełko 4,5mm.

Szydełkowy sabat

2011-07-07T22:08:00.004+02:00

Mimo wakacji - spotkanie stolikowe. Z pysznościami (zapraszam TUTAJ - ta Pani robi cuda w kuchni!), z ploteczkami, z szydełkami w dłoniach, z Błękitną Laguną do picia - żyć, nie umierać :)

W Czapeczkowie

2011-07-04T12:01:00.002+02:00

W pewnym mieście, Czapeczkowie,
mieszka czapek pięknych mrowie.
Każda inna i wesoła,
"włóż mnie, włóż mnie" - głośno woła :)

Nie było rady, jedna wylądowała na głowie Agatki. Włóczka Bravo Jacquard Color (produkcji Schachenmayr), 100% Akryl, motki 5dag/133m - na czapę zużyłam 1 motek niecały, z drugiego dziergam szalik. Szydełko nr 5.

Motki, moteczki

2011-07-01T16:00:00.001+02:00

Cieszą oko, szkoda tylko, że tak ich mało… No, ale cóż, kieszeń jęczy…

Ta powyżej, zielono-niebieska to Always Magic (Rozetti), akryl z wełną, bardzo ją lubię za jej miękkość. No i jak widać, ogólnie melanże lubię :)

Wierszydło

2011-06-19T21:37:00.001+02:00

Z dedykacją dla mego pracowniczego stolika :)

WIERSZYDŁO
W pewnym mieście jest osiedle,
na nim szkoła, dosyć stara.
W szkole – dzieci, młodzież, belfrzy,
no i pokój, a w nim – gwara.

Nauczycieli bez liku,
„Gdzie jest dziennik!” – wciąż ktoś krzyczy.
Tu kawusia, tam ploteczki,
a nasz stolik luuuuzik…. przy czym

warto dodać – jest bałagan,
zawierucha niczym wojna.
Ale cóż – jest osiem kobiet
i żadna nie jest spokojna.

Jedna to matematyczka.
Bój się Boga! – zakrzykniecie.
Ale nic to, bowiem ona
kapitalna jest dla dzieci.

Druga – język w posiadanie
obcy sobie przywłaszczyła.
Czasem blond, czasem szatynka,
dzierga, tworzy i jest miła.

Trzecia – nieco zahukana,
wciąż zmartwione ma oblicze,
z eksiem walczy, szydełkuje,
czyta tyle, że nie zliczę!

Czwarta – pamięć ma ogromną,
wszak historię tu wykłada.
Sprawiedliwa i zbyt skromna,
a tak pięknie opowiada!

Piąta – ręczne prace kocha,
szydełkuje, dzierga, dłubie.
Komputery i króliki
to jej pasja, to, co lubi.

Szósta – matką jest podwójną,
tu córeczka, tam syneczek.
Też artystka – koraliki
wciąż nawleka na sznureczek.

Siódma – kocha gotowanie,
piecze mięsa i ciasteczka.
Zna francuski, wciąż się śmieje,
i wygląda jak laleczka!

Ósma – jest na macierzyńskim,
przed wrześniem nabiera siły.
Oligowiec i historyk,
WOS- nie jest dla niej zbyt miły.

I dziewiąta wreszcie – to już
koniec mojej opowieści.
Bowiem ja, autorka wiersza,
pod numerkiem tym się mieszczę

Kocyk

2011-06-15T18:02:00.001+02:00

Szydełkowe mozaiki

2011-06-14T16:14:00.001+02:00

Dawno już mnie ssało do zrobienia czegoś z elementów. I tak jakoś wyszło, że na Dzień Mamy zrobiłam mamie szal, mało wiosennie, ale za mną chodził. A obecnie kończę prezent dla pewnej Ciężarnej (tylko te pieruńskie nitki pochować muszę, bleeee…). Szal – w całości, prezent fragmentaryczny, coby niespodziewajka była.

Szal – Kocurek, nie wiem ile poszło, ale mało. Może półtora motka w sumie? Szydełko 4. Prezent – różne kolory Kotka i tu tym bardziej nie mam pojęcia, jaka ilość, muszę zważyć. Szydełko 5.

Prywatnie i konkursowo

2011-06-02T22:14:00.001+02:00

Uprzejmie uprasza się o klikanie w poniższy link, celem pomocy w wygraniu konkursu. Wierszydło mego autorstwa, rzecz jasna :)

WIERSZYDŁO

Dziękuję :)

Co robię w pracy…

2011-05-06T18:36:00.001+02:00

Wbrew pozorom potrzebne do pracy :D

Festyn Rodzinny pod znakiem dłubania

2011-05-02T09:30:00.001+02:00

Dużo się dzieje, dużo. Blog zaniedbany, a przecież robię, dłubię... Aktualnie - czapeczki na sprzedaż w trakcie Festynu Rodzinnego w mej pracy, dochód leci na dzieciaki z rodzin niezamożnych i/lub patologicznych, pomoc różna - i paczki żywnościowe, i jakaś impreza dla dzieciaków typu wycieczka, wyjście do prawdziwej restauracji - różnie. A i sam Festyn to niezła zadyma, zabawa na 3/4 dnia :) Nasz szalony stolik robi stoisko H-M właśnie.
W planach jeszcze poncho dla dziewczynki, jakieś komórczaki zapewne, może biżutka? Czasu niewiele, 21 maja godzina ZERO :)

A, jeszcze a propos poncho - swojej prawie już rocznej (!) córce zrobiłam też.

Dziergam dla córeczki

2011-01-30T20:30:00.001+01:00

Po serii rzeczy dla innych moja córa doczekała się i swojego czasu :) Zrobiłam jej sweterek – nim go włoży, minie dobre pół roku, ale niech ubranie czeka, jeść nie woła, może leżeć w szafce. A teraz dłubię bezrękawnik, wykorzystując resztki kotka i pearl. Rozmiarowo, tak na oko, to pasuje na 18-24m. Sweterek też.

Zdjęcia robione byle jak, bo i tak światło koszmarne…

P.S. Matkokrzesno młodej zarzuciła mi ostatnio, że się dzieckiem nie chwalę. No to ta-dammmm!

Od czapy… czapy.

2010-12-29T19:09:00.001+01:00

Dla pewnej młodej damy, która nosi w brzuchu Ktosia. No i czapy dla Ktosia właśnie. Dla damy również jest czapa, ale nie powiem co mi wyszło po obrobieniu jej. Młoda damo, poproszę o fotkę czapy twej oraz tej 6 dla Ktosia, niebieskiej :)

Świątecznie

2010-12-25T13:12:00.001+01:00

Nieliczne chwile, gdy młoda nie łapała chochinki :)

Życzenia

2010-12-24T10:15:00.001+01:00

Na parapecie leży samotnie kot. Rudy jest, i stanowi miłą barwną plamę na tle burych, mokrych dachów i czegoś w rodzaju mgły, widocznej za oknem. Całkowicie antyświąteczny obrazek. Ponury landszafcik.

Młoda śpi, a przede mną spakowanie drugiej tury prezentów, ubranie chochinki, umycie schodów w całej kamienicy (słuchawki na uszy i Harry Potterze, witaj!), odkurzenie i umycie kuchennej podłogi, pochowanie schnącego prania, prasowanie na kolację… Czy ktoś ma na zbyciu jakiegoś krasnoludka? :)

Ale nic to, damy radę, a teraz – przyjmijcie najszczersze życzenia:

oby nadchodzący rok był spokojny, bez nieprzyjemnych zakrętów;
niech Wasi bliscy będą naprawdę bliskimi;
praca zawodowa i szkolna niech sprawia satysfakcję, a nie przynosi zgrzyt zębów;
aby nigdy nie brakło finansów na realizację pasji;
i by zdrowie nie przeszkadzało w realizowaniu tychże :-)

A teraz zmykam, bo ktoś mnie woła z łóżeczka: eee eeeeeee! Ki diabeł…? ;)

Podstawy szydełkowania – cz. III

2010-12-22T19:55:00.001+01:00

Ciąg dalszy epopei włóczkowej.

BAWEŁNA i BAWEŁNA Z DODATKIEM– sporo tego. Moja ulubiona to ALMINA (169m/5dag, cudownie gładka, miękka bawełna, świetna na wszelkiego rodzaju bluzeczki ażurowe na wiosnę, na narzutki, czapeczki, spódniczki; jak wieść niesie, niestety producent wycofuje się od nas i włóczkę szlag trafi; jedyny minus produktu – cena, obecnie ok 8zł – bardzo sporo). SONATA z kolei to bawełna z wiskozą, i o ile rzecz wydajna, w świetnych kolorach, miękka (w sensie – nie sztywna, bo sama nić bawełniana twarda dość), o tyle włóczką szydełkuje się dość trudno, gdyż owa bawełniana nić opleciona jest nicią wiskozową i to się lubi rozwarstwiać. Przynajmniej mnie. Muszę uważać, by szydełkiem nabierać całość przędzy. Włóczka w motkach 10dag, długość prawie 300m. O dziwo, producent zaleca ją do przerabiania na drutach, nie szydełkiem. A co można zrobić z tejże? A na przykład bolerko czy bluzkę typu GAD (niestety swojego gada nie sfotografowałam, muszę nadrobić):

Zaczęłam też Sonatą piękną chustę (znaczy się, schemat piękny, nie to, że tak se o swojej piszę :D ), ale rozpoczęta 4 lata temu praca na razie nie doczekała się ukończenia. Wzięłam za małe szydełko i muszę wzór powiększyć, przeliczyć i po prostu nie chce mi się.

Inną bawełnianą przędzą jest SUPREME (125m/10dag), nie przypadła mi do gustu wcale. Owszem, dorwałam piękną czerwień, ale niestety nić jest dość szorstka, bez połysku, który posiada Almina.Jedyną zaletą Supreme była cena, bodajże 6zł, za bawełnę to raczej niewiele. I w sumie zaczęłam coś tak robić, ale tak się zniechęciłam przez tę szorstkość jakąś, że kilka motków leży i czeka na zmiłowanie. Moje, nie Pańskie, rzecz jasna. Może kiedyś się doczeka.

Grubszą siostrą Alminy jest CAMILIA (125m/5dag), opinia ta sama, co o Alminie. Tyle, że raczej z niej nie zrobiłabym spódniczki, natomiast widziałam zrobioną narzutkę, coś w stylu poncho, ślicznie wyszło.

ANGORA – tu doświadczenia maleńkie, za to barwne :) Gdyż albowiem ponieważ angora, którą maltretowałam szydłem, była kolorowa. LINATE się zwała. Popełniłam z tejże kilka rzeczy, i rewelacyjnie robi się nią chusty – próbowałam szydłami od nr 3 do chyba 5,5 lub 5, nie pamiętam już. W każdym razie mimo włosków dobrze chodzi po szydełku, nie haczy się, nie gryzie po palcach, no ogólnie jest dobra do pracy. Na stanie mam chyba 7 motków (wydajna cholera jest, 550m/10dag), każdy w innych kolorach, bo marzy mi się taka potwornie szalona, kolorowa chusta. Kicz jak szlag, i o to mi chodzi :D Poniżej chusta angorowa, i przy okazji sprostowanie, gdyż określiłam ją wcześniej jako moherową. A tu zonk, niestety, nie ma moher-chusty, jest angora-chusta i tym samym brzmienie już nie to, nie to…

Przy okazji pokażę bolerko uczynione z Kalinki, bo chyba wcale go nie pokazałam. Fatałaszek już nie istnieje, bo się zrobił ciut… przyciasny na mnie ;)

Podstawy szydełkowania – cz. II

2010-12-18T20:39:00.001+01:00

Kolejna notka, bo taka jedna mnie pogania ;)

Szydełka już mamy? Mamy. No to jeszcze wartało by jakieś nici, czy coś…

Choć polski rynek w porównaniu z zagranicznymi jest, mam wrażenie, dość ubogi we włóczki, to można wśród nich znaleźć coś naprawdę ładnego. Czasem cena powoduje palpitacje serca, a czasem błogość na twarzy naszej. Jednak nie zawsze drogie nici są świetne, a tanie – fatalne.

Co istotne przy doborze włóczki? Na pewno jej przeznaczenie – koniakowskie stringi z czego innego, a szal zimowy z innego. Jeśli dziergamy wg schematu – to raczej trzymamy się albo ścisłych wytycznych co do materiału, ew. kupujemy zamiennik innej firmy patrząc na to, by ów zamiennik był takiej samej długości w motku. Osobiście odradzam kupowanie w miejsce np. bawełny – akrylu czy cienkiej wełny. Każda nić zachowuje się inaczej, taka bawełna rozciąga się słabo, a akryl a i owszem, więc zamiast ślicznej spódniczki możemy mieć obszarpaną kiecę do kostek po kilku praniach. Natomiast czasem schemat podaje konkretną włóczkę konkretnej firmy – niedostępnej na naszym rynku (taka gazetka jest, SWETRY i DAMA W SWETRZE – ciekawe propozycje, ale włóczki niemalże nieosiągalne, ew. bardzo drogie – prawie na pewno poszukamy zamiennika). I tu spokojnie zamieniam bawełnę firmy X, 200m/100dag, na bawełnę firmy Y, 195m/100dag. Nie będę się kłóciła o 5 metrów ;) Ale ogólnie ZAWSZE sprawdzamy, co też banderola nam mówi (a podaje wagę, długość nici w motku, numer partii i serię koloru, jakich drutów i szydełka użyć no i sposób dbania o przędzę).

Co jeszcze – ja lubię na macanego sprawdzić, czy włóczka mi się spodoba. Taka ZORZA na przykład – dla mnie fuj. Albo PUCHATKA. No gryzą mnie w palce, choć znajome dziergaczki się dziwią, bo ona luzik, mogą dziergać. A ja nie i koniec.

A jakie włóczki są u nas dostępne? Tu podam jedynie nazwy tych włóczek, którymi coś przerabiałam.

Najpopularniejszy z pewnością, i przystępny cenowo jest AKRYL.

Grubość, długość, motki (bo od razu napiszę – motki spotkamy 25g, 50g, 100g, czasem 150g – większych nie widziałam, co nie znaczy, że nie ma. Ale te występują najczęściej) – zależne od firmy i serii. Taki łódzki ARELAN, na przykład, ma kocią serię – najgrubszy jest KOT (156m/10dag), średni KOTEK (300m/10dag) oraz KOCUREK (520m/10dag).

Te, z których dziergałam, to wspomniana kocia seria (Kotek miły w dotyku, łatwo przesuwa się na drutach czy przez szydło, dziergam z niego szale wszelakie – niespecjalnie zauważyłam rozciąganie się, za to na pewno się mechaci, jak każdy inny akryl; nie lubię Kota, za gruby i za sztuczny, a Kocurek cieniutki, w sumie odczucia jak przy Kotku, ale rzadko z niego korzystam, ew. do łączenia z czymś innym), CLASSIC (o dziwo, mam wrażenie, że szalenie mało rozciągliwy, ogromną zaletą są PIĘKNE kolory, żywe i w wielu odcieniach, przędza cienka, po połączeniu 2 nitek grubość pi razy drzwi Kotka – ogólnie lubię, fajne na czapki, szale, bolerka, rękawiczki, mitenki…), PEARL (akryl z lekkim połyskiem, ciut grubszy niż Kotek, na pewno dość sztuczny w dotyku, ale znośnie, nie gryzie w palce – świetny na szale, dziecięce sweterki – choć te na drutach robiłam, i o dziwo nie porozciągały się w praniu a wrzucam do pralki i nawet wiruję; ogólnie jestem na tak, kolorów sporo, włóczka wydajna – na szal 25cm szeroki, 2,2m długi poszło 2,5motka; co ważne, akryl ten też występuje w odmianie cieniowanej). Tyle znam osobiście, natomiast jest włóczek akrylowych mnóstwo. Opinie można poczytać na blogu RECENZJE WŁÓCZEK.

Ciekawą kategorią jest AKRYL Z DODATKAMI. Wełny, bawełny, wiskozy i tak dalej. Wszystko podane na banderoli. Miałam do czynienia z KALINKĄ (z dodatkiem wiskozy, cieniutka rzecz, długo się przekonać z tego powodu do niej nie mogłam, zdecydowanie widać oplatającą nić wiskozy, dzięki czemu przędza jest dwukolorowa; wydaje się, że cholerstwo będzie się strasznie plątać i supełkować, a tu miłe zaskoczenie – wcale nie; robiłam bolerko kalinkowe, wyszło ciekawie), ALWAYS MAGIC (z wełną, ta co prawda dopiero czeka na przerobienie, za to zapewniam, że cudnie miękka, piękne kolory – z tym, że ja melanże wszelkie i barwione włóczki uwielbiam – i gdyby nie to, że teraz mam fazę szydełkową, a włóczkę nabyłam z przeznaczeniem na druty – już bym robiła coś), OLIVIA (z wełną, ciut mnie w palce gryzła, ale przebolałam, ogólnie niespecjalnie miękka rzecz; minus za niewielki wybór kolorów, plus za ładne mieszanki cieniowane), PADISAH (z wełną, sama nie dziergałam, miałam w dłoni i macałam wyrób – plus OGROMNY za przepiękne kolory cieniowane, no arcydzieło wręcz, natomiast sama przędza…. hmmm, dziwna w dotyku – absolutnie nie jest nieprzyjemna, ale nietypowa – śliska dość, gładka taka – niech się zaglądająca tu osoba pewna wypowie ;) ), PAMPAS (z wełną, BARDZO gruba rzecz, skutkiem czego mało wydajna, nadaje się z pewnością na cieplutkie kominy, szalo-czapki, narzutki i tak dalej), MAGIC DESIGN (z wełną, o ile pamiętam dobrze to jest jej 20%, cudownie miękka włóczka, w pięknych melanżach i żal wielki, bo producent wycofuje się z polskiego rynku – jeśli macie możliwość zakupu, polecam, bo warto, a potem nie będzie; robiłam z niej sweterek dla córki, dla siebie bezrękawnik, i mam zapasik na kolejny i na jeszcze jeden sweterek dziecięcy – a jakże, pomalutku wykupuję zapasy w zaprzyjaźnionym sklepie ;) ).

Na dzisiaj tyle, ciąg dalszy włóczkowej epopei nastąpi :-)

Podstawy szydełkowania – cz. I

2010-12-16T20:37:00.001+01:00

Temat zaczynam na prośbę kilku osób.

Z góry zaznaczam, że nie jestem żadnym ekspertem, choć szydełko pierwszy raz miałam w ręku w wieku 7 czy 8 lat. To, co wiem, pochodzi od mojej cioci, z książek, Internetu, ze szkółki na forum Craftladies. No upariuch ze mnie i jeśli czegoś nie wiem, nie potrafię – szukam rozwiązania.

Wszystko, co tu napiszę, to moje prywatne opinie, odczucia, absolutnie też proszę tego nie traktować jako jedynej słusznej drogi ;) Bo już choćby taki drobiazg – ja trzymam szydło od góry, a znam mnóstwo osób, które trzymają sprzęt jak długopis. A mnie tak niewygodnie, co nie znaczy, że inny sposób trzymania jest zły.

A, i jeszcze jedno – jako, iż własnych fotek na razie nie posiadam, podaję linki do sklepów. Różnych, coby reklama sprawiedliwa była :d

No to sruuuuu…

SZYDEŁKA – jakie?

A różne. Do serwetek posiadam serię TULIP. Mają złoconą końcówkę (nawet nie wiem po co), rozmiary malutkie (w poniższym sklepie są akurat 0,6 – 1,6mm, absolutnie nie posiadam wszystkich. Serwetki najczęściej robię 1mm, 1,5mm, 2mm, 2,5mm). Co ważne – są to szydełka BEZ rączki, na początku trudno było mi się przyzwyczaić, bo to cienkie takie jakieś. Z rączką też posiadam, nie mam pojęcia, co to za firma, nabyłam drogą kupna w lidlu 3pak, 1,5mm, 2mm, 2,5mm. Tanie były i tyle. Nie są złe, absolutnie.

SZYDEŁKA TULIP

SZYDEŁKO Z RĄCZKĄ (i tu reklamą muszę polecieć, gdyż całe życie zaopatrywałam się w sklepie stacjonarnym – to jednym, to drugim, rujnując się finansowo – a w fastrydze.pl za 7 szydełek aluminiowych w teflonie, które bardzo lubię, dałam 33zł! w stacjonarnym jedno 14zł… ).

Nie wiem, czy szydła z rączką są też grubsze? Nie widziałam, szczerze mówiąc.

Zapewne są też inne firmy, produkujące szydła serwetkowe, ja akurat na tulipy najczęściej trafiam. Popularne, skubańce. Aczkolwiek chyba firma ma tu najmniejsze znaczenie?

A jaka nić na takie szydła? Dla mnie – bawełna. Np. MAXI, Ariadna. Nie lubię tradycyjnych kordonków, tych najzwyklejszych takich, bo za cienkie. A taka MAXI nadaje się na szydło 1,5 – 2. A tak naprawdę na każdej nici jest podane, czym ją przerabiać i najczęściej podane jest dobrze.

Szydełka do wełny – moje ulubione to takie aluminiowe w teflonowym oplocie. Z prostego powodu – jest nieco cieplejsze w dotyku (tak, aluminiowe bez teflonu szybko się nagrzewa, ja jednak nie lubię takiego zimnego brać w dłoń, no taka fanaberia), i dodatkowo – ale to bardziej przy drutach ma znaczenie – gdy 2 się ocierają o siebie, nie zgrzytają. Posiadam firmy PONY, cenowo nie rujnują, a całkiem porządne. O, takie:

SZYDEŁKA PONY

Co ważne – do numeru 5,5 są to szydełka aluminiowe, od 6 są plastikowe. I racja – mam taką 8, bezfirmową, metalową – ciężka jak szlag.

Jeśli chodzi o ilość – polecam mieć taki zestawik (nawet, jeśli ktoś zakłada, że będzie tylko grubaśne rzeczy szydełkował – cieńsze szydło super nada się do przeciągania nitek) – od numeru 2 do tej 6, lecąc co połówkę (czyli 2mm, 2,5mm, 3mm i tak dalej). Nie trzeba od razu, ale warto mieć. No, a jeśli ktoś chce w ogóle szydełkować i nie być ograniczonym grubością szydła (a grube włóczki są takie piękne niektóre!), to koniecznie do tej 10 zbierać.

Nieźle też szydełkuje mi się takimi aluminiowymi, kolorowymi, bez oplotu co prawda, zimne w dotyku najpierw, ale jakoś mi dobrze leżą w ręce:

SZYDEŁKA KOLOROWE

Nie mam pojęcia, co to za firma. Nie mam swoich, ciotce podbieram ;)

Odrębną rzeczą są szydełka plastikowe. Grubaśne. Za to lekkie. Do grubej włóczki, albo do wielonitkowej. Nie robiłam takimi, za to zanabyłam na prezent i trzymałam w ręce takie:

SZYDEŁKA PLASTIKOWE

Leciuteńkie, i zadziwiająco dokładnie wykonane – nie mają żadnych zadziorów. Teraz widzę, że rozmiary już od 4,5mm – ale nie mogę powiedzieć nic o robieniu nimi. Może ktoś się wypowie? Chociaż szczerze mówiąc, mam plastikową 6 (acz w teflonie) i dziwnie mi się nią robi, taką lekką…

------------------------------------

A jaka włóczka do szydełek? Chyba każda, która nam się podoba. Jak dobrać sprzęt do grubości nitki podane jest zawsze na banderoli motka (co nie znaczy, że ślepo tego trzeba się trzymać) lub w przepisie na ubranie (i tego raczej już się trzymamy). Robiąc z głowy – warto pamiętać, że jeśli włóczka domaga się szydła nr 4, to robiąc grubszym otrzymamy luźniejszy splot, robiąc coraz cieńszym – ścisły, zbroja rycerska normalnie ;)

Jeszcze o numeracji = u nas większość dostępnych firm leci numeracją metryczną, tą 3:

Zdjęcie rzecz jasna sieciowe, krąży od lat…

Robimy szaliki i czapki dla afgańskich dzieci – przyłącz się!

2010-12-10T11:49:00.001+01:00

Na zaprzyjaźnionym forum nauczycielskim dzisiaj znalazłam taką oto informację:

http://medicus.amp.edu.pl/index.php/trwajce-akcje/pomoc-dla-afganistanu.html

Mnóstwo z zaglądających tu dzierga, a przecież do zrobienia szala wystarczą prawe-lewe oczka (a niechby tylko jedne), czy słupki…

Przyłączmy się do akcji = tak łatwo przychodzi nam karmienie pajacyka, pomaganie schroniskom dla zwierząt, pomóżmy i dzieciakom z Afganistanu… Ja wiem, że i u nas dzieci marzną i głodują, ale w Polsce mogą liczyć mimo wszystko na jakąś pomoc, a tam? Nie jestem w stanie wyobrazić sobie takiego nie-życia.

Ciepło, cieplutko, czapa

2010-11-16T18:44:00.001+01:00

Tym razem nie moja, za to mojej przyjaciółki. I nie byłoby w tym nic dziwnego – no czapka, super, ale dziwoooo ;) No ale jest to jej PIERWSZA czapa, w co trudno uwierzyć, prawda? Jak dla mnie – bomba, a już totalnie zakochałam się w pomponach…..

I gdybym nie miała 100% pewności, że to jej pierwszy raz, nie uwierzyłabym :)

Włóczka Magic (Yarn Art), szydło nr 6).

Aha, na pytanie, w jaki sposób zrobiła takie fajne pompony, odpowiedziała: miałam tępe nożyczki…

Tak więc jeśli któraś z zaglądających tu posiada taki sprzęt w domu, chętnie przygarnę :D

Czapka pasiasta

2010-11-05T11:43:00.001+01:00

Zrobiona na prezent, do tego jeszcze szalik będzie. Też pasiasty ;)

Czapka szydełkowa - opis

2010-11-02T21:05:00.001+01:00

Dla Motylka :)

Bierzemy włóczkę i odpowiednie do niego szydełko. Niekoniecznie takie, jakie podał producent. Ja np. akryl Kotek lub Pearl namiętnie przerabiam szydłem nr 5, choć na banderoli podano mniejsze znacznie.

Krok 1.

Nabieramy 3 oczka (mogą być 4, jeśli komuś ciasnota wadzi) i zamykamy je w kółeczko oczkiem ścisłym zamykającym. Zaczynamy zabawę…

Rząd 1.

W kółeczko wbić 8 półsłupków (pierwszy półsłupek to 2 oczka łańcuszka), ostatni z pierwszym połączyć oczkiem ścisłym zamykającym.

Rząd 2. ( i tu uwaga do każdego rzędu – pierwszy słupek to ZAWSZE 3 oczka łańcuszka).

W każdy półsłupek wbić po 2 słupki, razem = 16 słupków. Czyli lecimy 2sł., 2sł., i tak dalej. Ostatni z pierwszym połączyć oczkiem ścisłym zamykającym.

Rząd 3.

W co drugi słupek wbijać 2 słupki, razem = 24 słupki. Czyli lecimy 1sł., 2sł., 1sł., 2sł. i tak dalej. Ostatni z pierwszym połączyć oczkiem ścisłym zamykającym.

Rząd 4.

W co trzeci słupek wbijać 2 półsłupki, razem = 32 półsłupki. Czyli lecimy 1sł., 1sł., 2sł. i tak dalej. Ostatni z pierwszym połączyć oczkiem ścisłym zamykającym.

Rząd 5.

W co czwarty słupek… czyli 1sł., 1sł., 1sł., 2sł. i tak dalej.

Rząd 6.

W co piąty słupek… czyli 1sł., 1sł., 1sł., 1sł., 2sł. i tak dalej.

Rząd 7.

W co szósty słupek…1sł., 1sł., 1sł., 1sł., 1sł., 2sł. i tak dalej.

Rząd 8.

W co siódmy słupek…1sł., 1sł., 1sł., 1sł., 1sł., 1sł., 2sł. i tak dalej.

I ja, robiąc akrylem o grubości 300m/10dag oraz szydełkiem nr 5 dalej nie dodawałam, ale przerobiłam bez dodawania jeszcze 9 rzędów + 1 rząd, ostatni, ozdobny.

Ale: tu trzeba przykładać czapę do głowy, bo może być za długa/za krótka. To schemat ogólny, i na dorosłego, i na dziecko. Na dziecko robiłam czapę z cieńszej włóczki, cieńszym szydłem i na tej samej zasadzie doszłam chyba do dodawania co 10 oczko. A czapa poniżej. Ciut za duża ;)

(prawie)Pierwsza czapa

2010-10-24T20:09:00.001+02:00

Prawie – bo pierwsza zrobiona w moim życiu okazała się ciut za duża, spuśćmy więc na nią zasłonę milczenia litościwie.

Szydełko nr 5, akryl Kotek (300m/10dag), pół motka poszło. A może i nie nawet…

Kolor w rzeczywistości ciut ciemniejszy, i cieplejszy, taki mocno malinowy róż.

Kradzież

2010-10-21T19:35:00.001+02:00

Smutny wpis. Ale cholera mnie wzięła.

Jest pewna blogowiczka, Lamarta – tworzy cudne figurki kotów. Cudne. Zresztą, rzeczy można zobaczyć na Jej blogu .

I…. jest również pewna osoba z Allegro, która rzeczy Lamarty wystawiła jako swoje, łącznie ze zdjęciami z Figurkowni! Czyste chamstwo, świństwo i złodziejstwo. Osoba ta ma nick dance4life. Dowód poniżej:

Posty ze zdjęciem znajdują się tu:
http://figurkownia.blox.pl/2008/04/Prezent-dla-Eight-cz1.html#ListaKomentarzy
i tu:
http://figurkownia.blox.pl/2008/03/Kotek-i-ustrzelenie.html#ListaKomentarzy

Nie pozwólmy na oszustwa w Sieci!

Mój prywatny szal

2010-10-21T16:33:00.001+02:00

Nie lubiłam różu, nie przepadałam za fioletem – do czasu. A tak jakoś mnie naszło, może na przekór szarej jesieni?

Szydełko nr 5, akryl Kotek (300m/10dag), w sumie niecałe 30 dag poszło. Długie to szalisko, ok. 2m ma.

Szalowa moda

2010-10-19T10:08:00.001+02:00

Szydełkowy szal. Szydełkowy kwiat. Poleci w świat :)

Przeznaczony na podarek– osoba o tym nie wie, być może tu zagląda, nie wiem :) Przewrotnie postanowiłam najpierw pokazać, potem dać, a teraz myślcie, o kogo może chodzić :))

Zwierzaki szukają domu

2010-10-06T20:28:00.001+02:00

Apel w imieniu koleżanki.

Piękny, czarny psiurek, cholernie sympatyczny, łagodny, lubiący dzieci i kocurka – wierny psi towarzysz, szukają domu. Odrobaczone, szczepione, książeczkowe. Psiur ma 2 lata, kocurka roczna, jedząca tabletki anty. Ktoś przygarnie? Śląsk wchodzi w grę…

Moja dziewczynka

2010-09-24T10:56:00.001+02:00

Moherowy… prezent.

2010-09-17T10:00:00.001+02:00

Nie, nie berecik. Nie ta frakcja życiowa ;)

Machnęłam chustę dla przyjaciółki – machnęłam to za duże słowo, gdyż kojarzy się z prędkością. Tempem. Szybkością. I tak dalej. A ja – zaczęłam szydełkować przed porodem, na początku maja, a skończyłam wczoraj. Z czystego lenistwa, kompletnie mi się nie chciało.

Szydełko nr 4, moher LINATE, 2,5 motka.

Test na włóczkoholizm

2010-08-28T17:27:00.001+02:00

Znaleziony u Izuss1 :)

1. Zawsze żałujesz, że właśnie nie dziergasz.

Owszem. I dlatego na wszelki wypadek w torebce noszę choćby malutką robótkę (teraz już wiadomo, dlaczego zawsze mam wielką torbę).

2. W twoim domu jest więcej włóczki niż jedzenia.

Tak. Na szczęście mój małżonek chyba nie jest tego świadom :D

3. Kiedy idziesz do ulubionej chińskiej restauracji, pałeczki do ryżu kojarzą ci się z ulubionymi drutami nr 8.

A nie. Ale nie chadzam do chińskich knajpek ;)

4. Sprzedawcy w okolicznej pasmanterii wiedzą, jak masz na imię i jaki jest numer twojej karty kredytowej.

Znają imię, miejsce pracy, kojarzą kilka osób z mojej rodziny i zawsze gadamy przynajmniej pół godziny!

5. Masz zaczęte co najmniej 4 robótki.

Niestety – więcej.

6. Owce to chodzące swetry.

Owce to może nie, bo na co dzień nie widuję, aczkolwiek zawsze przy wyczesywaniu kocura zastanawiam się, jak może marnować się tyle sierści…

7. Sweter rozmówcy interesuje cię bardziej niż treść wypowiedzi.

Często. Zwłaszcza robiony szydełkiem.

8. Idziesz do sklepu ze swetrami i nic nie kupujesz, bo te same swetry zrobiłabyś sama i to lepiej.

Swetry kupuję, ale już np. poncho nie :D Tudzież różnych szydełkowych dupereli.

9. Posiadasz przedmioty o dziwnych nazwach, takich jak licznik rzędów, agrafka dziewiarska i szydełko tunezyjskie.

I do tego szereg tajemnych ksiąg, z dziwnymi znaczkami!

10. Co najmniej pięć robótek umiałabyś zrobić z pamięci.

Tak :)

11. Za ostatnie pieniądze kupujesz włóczkę. Albo chociaż szydełko. Miarkę do drutów?

Szydełko najczęściej. Albo chociaż jeden, najmniejszy nawet moteczek, nawet w ciuchlandzie :D A tak, mam taki zaprzyjaźniony, gdzie mi panie odkładają różne takie…

12. Masz w domu włóczkę, którą ukryłaś przed wszystkimi.

Głównie taką!

13. Widząc ciekawy model/wzór na żywej osobie zaczynasz ją śledzić, zastanawiając się "jak to jest zrobione".

Śledzić to może nie, ale w autobusie wpatrywać się intensywnie – zawsze :D

______________________

Post napisany pod wpływem chwili, jako odstresowywacz. Córkę, jako to kukułcze jajo, podrzuciłam mamie i staram się pisać pracę mgr. W związku z czym na usta piękne me, malinowe cisną się słowa niecenzuralne mocno.

Żywe książki

2010-07-29T09:32:00.001+02:00

Po prostu nie mogę o tym nie wspomnieć :)

Kopiuję fragment artykułu – nie jest rzecz jasna mojego autorstwa, napisał go pan Andrzej Ficowski:

“„Żywe książki” to ludzie, którzy zdecydowali się opowiedzieć czytelnikowi coś o sobie. To ludzie pochodzący z grup społecznie nieakceptowanych, a „czytanie" polega na rozmowie z "wypożyczoną" osobą, której zadaniem jest zweryfikowanie fałszywych przekonań na jej temat.
Autorami pomysłu są młodzi Duńczycy skupieni wokół organizacji "Stop Przemocy", którzy na całym świecie od 10 lat propagują akcję przełamywania stereotypów i uprzedzeń, z których rodzi się dyskryminacja. Jest to założenie, że jedyną formą zrozumienia inności jest bezpośrednie z nią spotkanie. Projekt ma na celu zachęcić do zapoznawania się z prawami człowieka i wzrostu świadomości na temat stereotypów i uprzedzeń oraz ich społecznych konsekwencji. “

W PL na to miejsce we wrocławskiej Mediatece. Całość artykułu można przeczytać TUTAJ.

Osobiście jestem zachwycona ideą, i niezmiernie żałuję, że Wrocław daleko – tak bym chciała moich podopiecznych wziąć do tej nietypowej biblioteki!

Dwa miesiące za nami

2010-07-19T12:03:00.001+02:00

Córka potrafi:

chichrać się z głupich min matki, ojca, babci
pić z butli
ssać smoka
sama zasypiać w łóżeczku (to nic, że czasem z pomocą szuszania ;) )
wydawać pierdyliard dziwnych dźwięków
gadać do małpy, zawieszonej na leżaczku
rozpoznawać twarze rodziców

Mama i tata potrafią:

zmienić pieluchę
wykąpać Dziewczę
położyć spać
rozróżniać płacz sikowy od głodnego czy śpiącego
ubrać dziewczę tak, by rączki, nóżki i głowa zostały na swoim miejscu
śpiewać kołysanki
przygotować się do spaceru w 5 minut, a nie, jak wcześniej, w godzinę…

Ogólnie Dziewczę jest mało konfliktowe, spokojne, marudzące czasem, czasem też rozchichrane do granic możliwości.

Poniżej – oscarowa premiera filmu pt. “Zabawianie Dziewczęcia”…

Za cholerę nie wiem, jak zrobić pionowe ustawienie.

Będę kangurzycą

2010-06-14T13:17:00.001+02:00

Ano tak. Skusiłam się na chustę firmy BEBELULU, model LULU. Głównie po to, by móc na chwilę wyjść do sklepu, biblioteki, zejść do mamy. A targać na pół godziny wózek z 4 piętra – dziękuję, nie dla mnie. Aczkolwiek wózek wielce wygodny i sprawny ;)

Wracając do meritum – chusta co prawda nie jest taką tradycyjną chustą wiązaną, ale też na pierwszy ogień wolałam model łatwiejszy w obsłudze. Tym bardziej, że żadnej kangurzycy w pobliżu nie mam :-) Druga sprawa – nie planuję szalenie długich spacerów z tymże nabytkiem ani noszenia dziecięcia już chodzącego.

Model LULU nadaje się dla noworodków i niemowląt do 12kg. Dziecię aktualnie ma 3,75kg, więc trochę się pochuścimy. Już się nie mogę doczekać, aż zakup przyjdzie! Moja (nasza!) będzie ceglastoczerwona.

Poniższe zdjęcie pochodzi ze strony firmy (www.bebelulu.pl)

Mamowo mi!

2010-06-08T10:18:00.001+02:00

Pogoniona delikatnie ;) przez Doti80 pokazuję zjadaczkę czasu ;-) Nasza córeczka ma 3 tygodnie… Fajna z niej babka :)

Tym razem – prośba o pomoc

2010-05-14T15:02:00.001+02:00

Jestem w trakcie pisania pracy mgr. Promotora mam, jakiego mam. Na podstawie mojej bazy danych w excelu wykonał jakieś tajemnicze obliczenia i kazał to zanalizować. Przysłał mi je mailowo. Wygląda to tak, jak w załącznikach - czy może ktoś mnie oświecić, CO ja mam z tym zrobić? NIGDY nie miałam statystyki, na ostatnim spotkaniu z promotorem na moje i grupy uwagi, że my o tym pojęcia nie mamy - stwierdził, że nie jego problem a poza tym na takich wynikach wszystko widać... Ten człowiek wykłada na mojej uczelni, która statystyki nie prowadzi nam, i na awf - na którym ów przedmiot jest. Mam 2 książki do statystyki, z których nie rozumiem niczego.

Statystyka od podstaw J. Jóźwiak i J. Podgóskiego, oraz tego ostatniego autora Statystyka dla studiów licencjackich.
Mailowo promotor nie udzieli absolutnie wyjaśnień, pojechać do niego też nie pojadę na awf - 5 dni przed porodem jestem.
Absolutnie nie proszę o analizę za mnie tego, a jedynie o wskazówki - od czego to zacząć, jak to ugryźć... Kurcze, ja nawet nie wiem, dlaczego tam jakieś przecinki są PRZED liczbą... RATUNKU!!!

Nowy mebel

2010-04-21T11:44:00.001+02:00

Ciekawa jestem, czy lokatorce będzie się w nim wygodnie spało? Mam nadzieję, że tak :) Bo dobre spanie lokatorki oznacza względnie dobre spanie rodziców :D

PS. Ostatnio tak jakoś monotematycznie, ciążowo – dzieciowo, nawet zastanawiałam się nad stworzeniem odrębnego bloga. Ale nie chce mi się :p

Post chwalipięcki

2010-04-15T20:45:00.003+02:00

A co ;)
Kończę mgr studia uzupełniające. No, nie ja jedna, pewnie, ale utrudniłam sobie życie i zmieniłam kierunek, skutkiem czego prócz zwykłych przedmiotów dostałam do zaliczenia 13 różnic programowych. Same rozkoszniaki w stylu fizjologii, biomechaniki, rehabilitacji kompleksowej, patomechaniki, patofizjologii, fizjoterapii...
No - ale dzisiaj zaliczona ostatnia, 13 różnica :D Zmora 2 lat w sumie pokonana, teraz jeszcze tylko 1 egzamin zwykły, skończenie pisania pracy mgr i w lipcu - obrona. Ale to naprawdę przy różnicach pikuś. Pan Pikuś ;)

Prawie jak pisanka

2010-04-05T09:39:00.001+02:00

Kocyk

2010-04-03T11:49:00.001+02:00

Nic nie będę pisała, nastrój do niczego. Fotkę tylko dam, kocyk dla córeczki:

Brzuch. A potem reszta świata.

2010-03-20T17:06:00.001+01:00

Jak dziecię robi tatunia w konia…

2010-02-07T12:30:00.001+01:00

Dziecię kopie. Intensywnie dość, aczkolwiek grzeczne jest, bo kopniaki nie bolą.

Dzisiaj szaleje ze wzmożoną energią, widać, jak na brzuchu pokazuje się w różnych miejscach górka.

Po którymś razie wołam małża, zaaferowana: teeee, chodź no…! Tatuś przybiega świńskim truchtem, wpatruje się z napięciem w brzuch, czeka i…. nic :] Odchodzi, a w tym momencie na brzuchu wyrasta górka. No to ja znów: teeee, chodź nooooo! Tatuś przybiega po raz kolejny, a brzuch – po raz kolejny siedzi nieruchomo.

I tak od rana Agatka nabija tatusia w butelkę ;-)

Małe formy

2010-02-02T10:19:00.001+01:00

No małe, bo na malucha :) Takie dzierganie ma jedną, niepowtarzalną zaletę: szybko widać efekty pracy.

Machnęłam 2 kolejne, trzeci w drodze. Manii rozgryzania schematów – ciąg dalszy. Zawzięłam się.

Dziergawszy

2010-01-19T18:51:00.001+01:00

Bezrękawnik – dla mnie. Sweterek – dla córeczki :)

Bezrękawnik robiony na drutach nr 6, włóczka Magic Design (Madame Tricote), gorąco polecam – pasy same się układają, włóczka mięciutka, 80% akrylu i 20 wełny. 180m/10dag, poszło 3,5 motka. Morze kolorów jest dostępnych, wg mnie świetnie są połączenia. Cena – 10zł.

Sweterek – robiony na drutach nr 5, niezastąpiony akryl Pearl, poszedł niecały 1 motek to 285m/10dag, cena – 8zł. Rewelacja, zważywszy na ceny nowych sweterków kupnych – szczerze mówiąc, chyba matka wyrodna ze mnie już jest, bo szalenie żal mi ok. 40zł na nowy sweterek… Ale tak sobie myślę, że za tę kosmiczną cenę córa może mieć 5 sweterków ;) A w ogóle dumna jestem, bo po raz pierwszy zmobilizowałam się i ten wzór z przodu – odczytałam ze schematu ;) Spodobały mi się schematy… Chociaż i tak większość oznaczeń jest dla mnie czarną magią.

zaSZALałam

2009-12-27T10:58:00.001+01:00

Lubię ciepło. Lubię otulić się czymś miękkim, przyjemnym w dotyku. No to sobie szalik zrobiłam :) Inspirowany rudym szalem Dagny . Robiony prosto, bez skosów, i tylko zła jestem, że zapomniałam o zwijaniu się gładkiego wzoru. A mogłam machnąć ze 3 rządki samych prawych oczek…. Mundra Polka po zwijaniu :D

Na szal poszedł 1 motek Kotka (6zł, 300m/10dag, 100% akryl). Na druty nr 5 z żyłką (swoją drogą, nie lubię na innych robić, robótka jest za ciężka) nabrałam 200 oczek. Po przerobieniu dżersejem (rząd samych prawych, rząd samych lewych oczek) 34 rzędów zmieniłam druty na nr 6 i w 35 rzędzie pododawałam narzutem co drugie oczko (no to się ich blisko 400 zrobiło). Po czym po przerobieniu, dalej dżersejem, 4 rzędów znów machnęłam narzut co 10 oczko (w 5 rzędzie falbanki), oraz w 7 rzędzie. Na koniec wyszło niemalże 500 oczek – szczerze sobie współczułam…

Szal nie jest długi, ma metr z kawałkiem.

Na różyczkę nabrałam 48 oczek drutami nr 5, dżersejem przerobiłam 20 rzędów, złożyłam w pół (wzdłuż) i zszyłam. Potem tylko zwinęłam, by pi razy drzwi przypominało to kwiatka. Kwiatek ruchomy jest, na agrafce.

Świąteczny wisior

2009-12-25T12:28:00.001+01:00

Wykonany po jakiejś koszmarnie długaśnej przerwie, z jeszcze bardziej koszmarnie twardej fimo :] No cóż, leżenie wiele miesięcy w pudle nie sprzyja nikomu.

W każdym razie jestem z niego, mimo wszystko, zadowolona – chyba wyłącznie dlatego, że jako dodatek do czarnej sukienki i szaro-czarnego bolerka wyglądał w sam raz.

Boże Narodzenie

2009-12-25T09:49:00.001+01:00

W tym szczególnym dniu wszystkim zaglądającym w to miejsce życzę spokoju ducha, optymizmu na co dzień, wielu twórczych działań i rozkwitającej weny :-)

Z cieplutkimi pozdrowieniami – szajajaba :-)

Diewoczka

2009-12-20T10:34:00.001+01:00

Na wczorajszym usg pani doktor bez cienia wątpliwości orzekła: dziewuszka :-) No fakt, młoda ustawiła się tak, że pokazała wszystko. Tak więc w maju urodzi się Agatka :-)

Małż cały dzień oswajał się z tą myślą, przekonany, że moja intuicja to tylko czcze gadanie i na mur-beton będzie chłopak. A tu figa – ogonka brak. I tym sposobem wygrałam stówę od lubego :D Teraz tylko ją wyszarpać…. A jego duma po przegranym zakładzie boli, oj boli!

No cóż, nikt nie twierdził, że hazard jest zdrowy ;-)

Autoprezent

2009-12-07T20:30:00.001+01:00

No bo jak inaczej nazwać prezent dla samej siebie?

Mikołajkowo – gwiazdkowy. Miała być zupełnie inna. Z grubej flaneli, w czerwono-czarną, szkocką kratę, za 1/3 ceny tej… Ale to cudo wołało do mnie z półki tak rozpaczliwie, że po prostu MUSIAŁAM odpowiedzieć na ten zew :-)

Co człowiek robi w szarą niedzielę

2009-12-06T13:38:00.001+01:00

A na przykład – pudełko na prezent. Według przepisu z CAFEART. Pomysł przedni, zwłaszcza, że można owo opakowanie zrobić również większe. Poniżej – zapakowany już prezencior dla Agi B. :-)

Prócz pudełka wykończyłam kolejne szydełkowe butki, tym razem – na naszego dzieciorka:

Szalenie kusi mnie też szydełkowa czapeczka, i tylko nieznajomość płci dziecięcia mnie powstrzymuje. Chociaż, z drugiej strony… Koleżanki córeczki mają, czapa zawsze może pójść jako prezent :-)

Butki dla maluszka

2009-12-01T20:31:00.001+01:00

O, takie buty:

Sposób wykonania zamieściłam TU.

Jak powiedziałam Lubemu o… I dlaczego znikłam na czas jakiś.

2009-11-25T21:15:00.001+01:00

A było to tak:

W okolicach naszego ślubu zaczęłam zasypiać. Robiąc się na bóstwo u kosmetyczki i fryzjera co chwilę dramatycznie otwierałam paszczę. Również w tym ważnym dniu.Werwy pełna byłam, a jakże, tylko ta senność…

Jako małżonka już wróciłam do pracy. Po czym w trakcie długiej przerwy któregoś dnia nastąpiło clou wydarzeń: w pokoju nauczycielskim, przy stole pełnym ludzi – przysnęło mi się.

Energicznie pogoniona przez koleżanki (Aga – o Tobie mowa :D ) pogoniłam z kolei ja – Lubego do apteki. A niech dla świętego spokoju test zakupi, niech się baby odczepią, ja chcę spać!

________________________________________________________

Dotarłam do domu, Luby bez szemrania teścik podał, rzuciłam torbę w kąt, poszłam zrobić, co należało…

Z łazienki po minucie dobiegł ryk:

- Teeeeeeeeeeeee! W ciąży jesteeeeeeeeem!

Jak widać, romantyzm w moim wykonaniu wychodzi słabo :] Za to oryginalna byłam z pewnością – no która może się pochwalić takim sposobem przekazania wiadomości, że rodzina się powiększy? ;-)

Zresztą, oddając sprawiedliwość Lubemu – też zareagował pięknie: jedząc zupę spojrzał, rzekł:

- To fajnie.

I jadł dalej :D

________________________________________________________

A teraz brzucho rośnie, 16 tydzień tak se rośnie. I dobrze. Luby reaguje prawidłowo, uparcie twierdząc, że Kosmita to On (ja tam twierdzę, że Ona – założyliśmy się o stówę :] ), sam Kosmita grzeczny jest, mamuni kłopotów w postaci całodobowych atrakcji nie przysparzając.

Za to atrakcyjnie na zdjęciach wychodzi. A właściwie jego stopa…

________________________________________________________

I właśnie dlatego tak se znikłam. Pozdrawiam serdecznie tych, co to dali radę doczytać do końca :-)

I ślubuję Ci…

2009-09-21T22:12:00.001+02:00

Milion żyraf

2009-08-22T11:07:00.001+02:00

Znalazłam dzisiaj tę stronę. Autorka chce do 2011 roku zebrać rysunki miliona żyraf :-) Technika dowolna, byle – nie komputerowo. Podoba mi się ten pomysł, a jakże.

Podróże na papierze

2009-08-17T22:28:00.001+02:00

Nie mam natury włóczęgi. Nie ciągnie wilka do lasu, a właściwie – w puszcze, pustynie, Himalaje, mrozy czy upały. Ale – od pewnego czasu z przyjemnością sięgam do literatury podróżniczej, książek drogi.

Zaczęłam od Cejrowskiego – mówcie, co chcecie, ale go uwielbiam. I za poglądy (a niech sobie ma kontrowersyjne, wszak nie muszę się z nimi zgadzać!), i za pasję życia i poznawania świata, i za sposób przekazywania wiedzy, i za sposób pisania. Obywatel WC jest niepowtarzalny, koniec, kropka.

Tak więc jego Gringo wśród dzikich plemion i Rio Anakonda połknęłam jednym haustem, szeroko otwartymi oczami chłonąc fotografie. Mnóstwo szczegółów, pikanterii, niepowtarzalnego humoru, cynizmu, autoironii (no powiedzcie – ilu znacie autorów, którzy podchodzą z takim dystansem do siebie, co???). Jest Cejrowski, a potem – długo, długo nikt.

Kolejną książką, już w zupełnie innym stylu byli Ikowie, ludzie gór. Ich historię spisał Colin Turnbull, Anglik, podróżnik, etnograf. Szalenie ciekawa rzecz, gdyż – Ikowie to plemię afrykańskie dość specyficzne – pozbawione niemalże, wskutek niebywale trudnych warunków istnienia, wszelkich cech ludzkich. Obca im empatia, uczciwość, miłość (czy nawet – zwykłe lubienie kogoś. Z tym, że Ikowie nie – nie lubią. Oni nie mają uczuć typowo ludzkich, może jedynie – złośliwość). Żyją na zasadzie “Kali ukraść krowę – dobrze, Kalemu ukraść krowę – źle”. Żyją sami dla siebie, inni – są przydatni czasem po to, by pomóc w polowaniu. Czasem oznacza w tym miejscu BARDZO rzadko. Prawie nigdy. Jedynie wówczas, gdy w trakcie zdobywania żarcia człowiek natknie się na drugiego człowieka, a nie ma możliwości zwiania ze zdobyczą. Książka wydana w latach ‘80, styl pisania średni, ale informacje – cenne.

Aktualnie dorwałam (czytaj: wydałam resztkę pieniędzy) na Syberię Jacka Pałkiewicza. Piękne wydanie, z również świetnymi zdjęciami, rzecz traktuje o wyprawie w latach ‘80 międzynarodowej ekipy (ot, taka wieża Babel) na tytułową Syberię. Na razie, póki nie przeczytam całej książki, napiszę tyle: świetny język, rzeczowy, ale niezbyt oschły i specyficzna atmosfera przełomów politycznych w Europie.

W kolejce czeka Rowerem przez Chiny, Wietnam i Kambodżę Robb’a Maciąga. Jednym słowem – wpadłam. Jak śliwka w kompot w podróże :-)

Rysowana JA

2009-08-13T10:38:00.001+02:00

A jakże ;) Zostałam sportretowana przez znajomą internetową, podoba mi się ;) Cholerciu, dziękuję!

Lekcja filozofii

2009-08-07T15:26:00.001+02:00

I to nie byle jaka. Z naprawdę wielką przyjemnością przedstawiam książkę, która została napisana przez kolegę ze szkolnych lat :) Nie mogłam więc odmówić sobie tej radości napisania notki.

Nie znam zawartości – i pewnie prócz samego autora niewiele osób ją zna, gdyż pozycja ukaże się 10 sierpnia w salonach empik. Ale – o ile na takiej podstawie można ocenić książkę – szalenie podoba mi się okładka i, jakoś tak przez skórę czuję – zawartość też będzie przyjemna.

A teraz – Panie i Panowie – Łukasz Henel i…

Do sklepów marsz! :-)

Szalik na… palcach

2009-08-05T21:03:00.001+02:00

Znalezione w Sieci. Ot, taka ciekawostka :)

Powidła śliwkowe…

2009-08-04T22:20:00.001+02:00

…nieco inaczej :-)

Potrzebne są:

2 i 1/2 kg śliwek
1 kg cukru
20 dag kakao
2 cukry wanilinowe

Śliwki brutalnie pozbawić pestek, które wyrzucamy w cholerę. Niezjadliwe. Owoce wrzucamy w duży gar i rozdyźdujemy – można przekręcić przez maszynkę, można potraktować blenderem, a można iść na łatwiznę i rozgnieść je ręcznie. Co też uczyniłam – ręce w sagan i wyżywamy się, aż śliwki nie będą przypominały samych siebie.

Dodajemy cukier zwykły, Mieszamy i na ogień – najpierw pod pokrywkę, ale jak tylko zaczną bulgotać – pokrywę ściągamy i gotujemy masę na wolnym ogniu, niewielkim. I tak przez 2 godziny. Co jakiś czas bierzemy drewnianą łychę w rękę i mieszamy. Pojawiające się szumowiny staramy się ściągnąć, aczkolwiek niech się to nie stanie sensem naszej roboty ;)

2 godziny upłynęły, więc dorzucamy kakao i cukier wanilinowy, mieszamy – i tu najłatwiej jest jednak użyć blendera, bo tego kakao jest sporo i… mnie osobiście cholera brała, jak zaczęłam ustrojstwo mieszać łychą.

Wymieszane? No to jeszcze na 3-5 minut na ogień, a potem gorące nakładamy do słoików, porządnie zakręcamy i do góry dnem stawiamy. Niech się zassie na zdrowie.

Potem tylko zatrudniamy ochroniarza, by pilnował przed rodziną skarbu – dziwnym trafem owa mikstura ma tendencję do szybkiego znikania ze słoików…

Smacznego!

GIMPowania ciąg dalszy

2009-08-02T08:40:00.001+02:00

Tworzenie ramki.

Jednym z elementów zestawu do scrapowania może być ramka. Prosta do zrobienia, a na pewno efektowna. Ja pracuję namiętnie z siatką, dlatego widać na fotkach linie.

1. Tworzymy nowy dokument 1000x1000 pixeli, przeźroczysty. Jeśli chcemy ramkę prostokątną, tworzymy obraz prostokątny.

2. Wybieramy edytor zaznaczania prostokątnego (lub eliptycznego, wg uznania). Tworzymy zaznaczanie na prawie całym obrazie, koniecznie na środku.

3. Po zaznaczeniu wybieramy górne menu – zaznaczanie – zaokrąglanie:

4. Klikamy, wyskoczy okienko Script-Fu, powinno automatycznie być ustawione na 50, jest to po prostu siła zaokrąglenia rogów. Ustawiacie dowolnie, ja nie zmieniłam:

5. Kilkacie OK i tworzą się zaokrąglenia – ciągle na tym zaznaczaniu:

6. Wylewacie kubełek koloru:

7. W środku ramki powtarzacie operację zaznaczenia, zaokrąglenia:

8. Naciskacie Ctrl+Z, czyli – wycinamy środek:

9. Po usunięciu siatki ramka wygląda tak:

10. Smutna i pusta. Wypadałoby ją ożywić. Proponuję więc zabawę filtrami. Nie opiszę każdego, ponieważ – tu macie pole do popisu. Jest ich wiele, każdy można ustawiać rozmaicie, trzeba się pobawić. Poniżej tylko kilka przykładów. Zastosowałam nakładanie na płótno, kubizm i zabawę pędzlami. Milion możliwości przed Wami.

Najpierw można pobawić się pędzlami, a potem zastosować jakieś filtry.

Po zabawie ramkę zapisujecie oczywiście jako obraz png.

Technorati Tagi: Digimania,Tutoriale,GIMP

Fatalne skutki ręcznej robótki

2009-07-28T10:11:00.001+02:00

Choć mam urlop, odpoczywam,
mój telefon się urywa.
Robią w pracy dużo krzyku,
bo kontrolę mają NIK-u.

A ja sobie dziergam żwawo
... oczko lewe, oczko prawe...
Mnie nie wkurzy żadną sprawą
stary diabeł nawet.

Mąż się uwziął i narzeka,
że od rana głodny czeka,
lecz wam powiem w tajemnicy,
że nie będzie jajecznicy.

Bo ja sobie dziergam z wdziękiem
... oczko lewe, nitkę zwiąż...
Mnie nie wzruszy swoim jękiem
rozpieszczony mąż.

Pies łapami w drzwi kołacze,
w pisk uderza, prawie płacze.
Ma potrzeby i to spore,
ale kiepską wybrał porę.

Bo ja sobie dziergam dzielnie
... oczko narzuć, oczko zbierz...
Niech nie ćwiczy mnie bezczelnie
despotyczny zwierz.

Mąż postawił coś na gazie
i, wychodząc, rzekł: Na razie.
Z nieodległej kuchni głębi
swąd się niesie, dym sie kłębi,
a ja sobie...

……………Autorką tego uroczego wiersza jest pani Bożena Kozak, utwór zaprezentowany został w miesięczniku Rozrywka Jolki nr 7 w 2008r., a znalazłam go oczywiście – na forum Maranty. Uzależnienie, czy co…? Ale rzecz piękna, prawda? :-)

GADzina

2009-07-27T22:54:00.001+02:00

Czyli bardzo ładna bluzka szydełkowa, nazwana tak przez pewną szydełkującą panią – Lacrimę (pozdrawiam :-) ), gdy przy którymś pruciu (bo cała rzecz polega na odpowiednim dobraniu włóczki i szydełka, by odpowiedni rozmiar powstał) odłożyła robótkę i stwierdziła “jeszcze do gada wrócę”. Nazwa się przyjęła :-)

Na rozmiar 36/38 potrzeba 200g włóczki, grubości mniej więcej Sonaty, szydełko na górę – 4, na dół – 3. Zaczynamy od zrobienia łańcuszka z 360 (!) oczek. Dalej lecimy wzorem. Rozmiar większy tworzymy po prostu przez dobranie grubszych szydełek. Z tego, co wyczytałam na forum Maranty, dziewczyny robią z Alminy, Sonaty, Camilli, DMC nr 5, Mony. Cały temat znajdziecie tu KLIK

W oryginale bluzeczka wygląda tak:

A schemat tak:

Warto wczytać się w temat na forum, szczególnie jeśli chodzi o dopasowanie nici i szydełka do rozmiaru – ja zaraz oczywiście pruć będę (chyba nie ma ani jednej dziergaczki, która by gadziny nie pruła!), bo… zaczęłam rozmiar w okolicach 58 raczej, niż 38 ;)

Dla Izy

2009-07-23T17:12:00.001+02:00

W końcu nie co dzień ma się taką ładną rocznicę urodzin :-)

Bieżnik na parapet, długości 2 metrów – kolos, jak na moje możliwości. Robiłam bawełną Maxi (Altin Basak), dł. 565m/10 dag, szydełko 1,75. Poszedł 1 motek i ciut – naprawdę ciut, zła byłam, że przy samym końcu nitkę muszę wrabiać. Wzór jest poplątaniem różnych serwetek, które wpadły mi w ręce.

Izuś – to chyba będą Twoje najdłuższe urodziny ;-)

Wyświetl cały album

Szybkie gołąbki

2009-07-20T18:52:00.000+02:00

Robi się je faktycznie prędko, są czymś pomiędzy kotletami mielonymi a gołąbkami właśnie :-) Pyszotka!

Składniki na kotlety:
* 1/2 kg mięsa mielonego
* 1 jajko
* 1 mała cebula
* Szklanka kaszy manny
* Szklanka drobno posiekanej kapusty białej - obojętnie, jaki gatunek
* Sól, pieprz do smaku

Wszystko wymieszać jak do mielonych. Zrobić kotleciki (wychodzi 10-11). Na patelni leciutko podsmażyć - tylko tyle, by wrzucone do sosu się nie rozpadły, powiedzmy - pół minuty z każdej strony.

Składniki na sos:
* 6 sporych pomidorów
* 4 ząbki czosnku (rozgnieść!)
* Pół dużej cebuli pokrojonej dowolnie, jak kto lubi
* Kostka rosołowa
* sól, pieprz (niewiele), oregano czy co tak kto chce
* Około półtora litra wody
* Opcjonalnie - 2 łyżki mąki w kubku, zalać wodą, rozmieszać i wlać mieszając do gara z podgotowanym już sosem.

Wszystko razem wrzuciłam do gara, potraktowałam blenderem. Postawiłam na gazie. I dopiero wówczas zajęłam się kotletami, więc gdy były gotowe - sosik już bulgotał wesoło :-) Kotlety wrzuciłam do sosu, i tak podgotowałam 30-40 minut. Są naprawdę smaczne.

Chusta

2009-07-20T12:50:00.000+02:00

Chustę zrobiłam kilka miesięcy temu i... zapomniałam o niej. Włóczka - bawełna melanżowa z lidla, biała - też bawełna, w sumie jakieś 35 dag. Szydełko bodajże nr 5.

COŚ ewoluowało

2009-06-27T11:04:00.000+02:00

Obcięłam ogon, dodałam kropki, pokłułam. Wydaje mi się, że wygląda ciut lepiej, ale chyba też igłę mam za grubą - muszę dokupić odpowiednie utensylia :D

COŚ

2009-06-26T16:59:00.001+02:00

Z filcu. To znaczy, z czesanki, pokłute przeze mnie. Wygląda, jak wygląda, ale - z jednej rzeczy dumna jestem: krew nie poleciała :-)

Bolerko

2009-06-26T15:24:00.001+02:00

A takie, o:

Zużyłam 3,5 motka Sonaty, szydełko 3,5, czas - od soboty/niedzieli do środy późnym wieczorem, nie bez przerwy rzecz jasna. Koniecznie chciałam zdążyć przed czwartkową konferencją, typowa kobieta :-) Miło się dłubało, ponieważ ubranko składa się z samych prostokątów - nie wymaga więc myślenia, mogłam oglądać kolejny sezon Stargate SG-1 :-)

Niewątpliwie

2009-06-25T20:46:00.001+02:00

rozpoczęłam wakacje :) Ostatnia konferencja, rzut okiem na klasę (no dobra, jeszcze malowanie czeka...), zadarłam kiecę i poleciałam. Niemalże 2 miesiące odpoczynku. Uff.

W związku z czym - plan działań wakacyjny:

1) Malowanie sali i szafek
2) Remont mieszkania
3) Babskie spotkania
4) Wypad w Beskidy i Bieszczady, ten pierwszy - czysto babski :) Drugi - z konieczności, ślubne załatwiania.
5) Zabawa w filcowanie - może wreszcie się skuszę - dzisiaj na konferencji działało Koło Gospodyń Szkolnych - dwie koleżanki i ja - z szydełkiem w ręku, a jedna - szalała z filcowaniem właśnie :-)
6) Szydełkowanie/drutowanie
7) Zaległe książki - m.in. Rebeka Daphne du Maurier, Martyn Pig Kevina Brooksa, Rodzina Penderwicków - 2 tomy Jeanne Birdsall, Szkoła dla mężów Wendy Holden, Przepis na małżeństwo doskonałe Morag Prunty (w związku z nadchodzącym ślubem mamunia moja własna prywatna podrzuca mi książki o takiejże tematyce), Przebudzenie Ireny Matuszkiewicz, Katedra w Barcelonie Ildefonso Falconesa, Ich dwoje i Julia Zofii Mossakowskiej, Złodziejka Sarah Waters, Socjopata w Londynie Daniela Koziarskiego i wiele innych :-)
8) Napisanie pracy mgr, co wiąże się z czytaniem również - kilkadziesiąt książek zawodowych czeka
9) Wyprodukowanie pierdyliarda dokumentów na rozpoczęcie roku szkolnego - ale mam dziką satysfakcję, że tym razem to nie ja przygotowuję imprezę początkoworoczną :D

Hmmm..... Może dam radę. Wesołe jest życie trzydziestolatki. Niemalże ;-)

14 czerwca

2009-06-13T09:52:00.000+02:00

Od tego dnia zaczynamy pracować dla siebie, jest to dzień wolności podatkowej.
Tego dnia pamiętamy też o wszystkich honorowych krwiodawcach.
Ale przede wszystkim 14 czerwca obchodzimy Światowy Dzień Robienia na Drutach :-)

Książki, książki

2009-05-11T17:04:00.000+02:00

Dzisiaj - reklamowo ;)

Wydawnictwo Mediarodzina zorganizowało konkurs - można wygrać książkę lub iPoda, jednakże należy zamieścić na blogu film - zwiastun książki Kevina Brooksa "Candy" wraz z krótkim komentarzem. Toteż - czynię to :) Lubię książki.

Autora nie znam, jednakże po przeczytaniu info o jego książkach nabrałam ochoty - również na "Candy". Na pewno nie będzie to lektura z serii "lekko-łatwo-przyjemnie", a raczej smutno i dramatycznie. Może nawet polecą łzy? Ciekawa jestem - rzadko kto potrafi pisać dobrze o poważnych sprawach, a tu po przeczytaniu fragmentu jednej z powieści autora mam wrażenie, że będzie całkiem nieźle ;)

Paski, paseczki

2009-04-25T15:29:00.001+02:00

Niczym zimowe niebo

2009-04-21T20:25:00.000+02:00

W niedzielny poranek

2009-04-19T14:33:00.000+02:00

Efekt lepienia od 8 rano :-)

Wszystko przez Nelę

2009-04-15T17:02:00.000+02:00

No tak. Bo to Nela prowadzi szkółkę koralikową na forum craftladies. Bo to tam znalazłam przepis na szyte koła. Bo to... A zobaczcie sami:

PS. Nelu, dziękuję :)

O FIMO - w pigułce

2009-04-14T13:47:00.000+02:00

1. Co to jest fimo? Otóż jest to rodzaj termoutwardzalnej masy, modeliny z najwyższej półki. Absolutnie nie należy jej porównywać ze zwykłą modeliną, np. firmy Astra! To tak, jakby chcieć porównać czekoladę z wyrobem czekolado podobnym – równie bezcelowe. Informacji na temat tejże masy szukamy pod hasłami:

a) fimo

b) polymer clay

c) Kato polymer clay (w Polsce masa niedostępna, ale zasady obróbki i tworzenia z niej takie same, jak z fimo. Masa ta to projekt Donny Kato, genialnej twórczyni biżuterii)

d) masa termoutwardzalna

e) modelina

f) i tak dalej

2. Charakterystyka fimo.

Modelina miękka, świetnie dająca się wyrabiać, bardzo łatwo można mieszać jej kolory i uzyskiwać nowe. Występuje w kilkudziesięciu podstawowych barwach/rodzajach (każdy ma swój numer na opakowaniu, jeśli jest też napisane „fimo effect”, nie jest to kolor podstawowy, tylko np. transparentny czy metalizowany, trzeba uważać – często początkujący biorą przez pomyłkę kostkę transparentną):

a) 24 kolory podstawowe

b) 7 kolorów transparentnych

c) 7 kolorów z dodatkiem brokatu

d) 7 kolorów metalizowanych

e) 2 kolory imitujące kamień

f) fimo fluorescencyjne

Niektóre kolory charakteryzują się dodatkowymi cechami:

a) czarny, ciemny brąz – bardzo, bardzo miękkie, wyjątkowo brudzące, najlepiej przed użyciem schłodzić w lodówce (-09, -75);

b) sahara i cognac (70 i 76) są również bardzo miękkie;

c) flesh (43), taki cielisty kolor, jest dość gumiasty, po wypieczeniu staje się nie tyle transparentny, co lekko… jakby prześwitujący? nie umiem tego określić, w każdym razie nie liczcie na to, że po wypieczeniu kolor będzie identyczny – fajnie wygląda, gdy jest go wiele a ciemnych kolorów mało, jako dodatek tylko są. Gdy ten kolor występuje jako dodatek, ciemne kolory go „zjadają”, staje się mało widoczny;

d) kolory metalizowane są twarde (ale oczywiście nie tak, jak zwykła modelina), da się je wyrobić, trzeba tylko nieco więcej siły w to włożyć;

e) kolory brokatowe mają normalną dla fimo twardość, ale przy krojeniu drobinki brokatu zostawiają rowki, więc raczej nie polecam ich na zewnętrzne warstwy wzoru, bo przy cięciu brzegi się szarpią;

f) kolory transparentne – mają tendencję do łupkowania się, w trakcie pieczenia powstają jakby pęknięcia? Trzeba uważać na temperaturę. Dodatkowo warto pamiętać, że prócz białego kolory te ciemnieją w trakcie pieczenia (np. fioletowy wygląda potem niemalże jak czarny); Warunkiem ładnego efektu jest nakładanie cienkiej warstwy i raczej na jasne kolory, niż na ciemne;

g) fimo fluorescencyjne jest również gumiaste;

h) biały metalizowany (taki perłowy kolor) – bardzo szybko się przypala, trzeba ogromnie uważać!

i) cherry red (26) farbuje okrutnie, również w wersji metalizowanej, po wypaleniu ma piękny kolor;

j) indian red (24) daje taką marchewkowo – strażacką czerwień; Bardzo ładny kolor wyjdzie po zmieszaniu obu rodzajów czerwieni;

3. Utwardzanie fimo – na każdym kolorze jest podana temperatura pieczenia. Ja osobiście olewam to i wszystko piekę w temperaturze 125°C przez około 40 minut do godziny (czasem wkładam do nagrzanego piekarnika, czasem do zimnego) – no, bo jeśli użyłam np. czarnego koloru i transparentnego, a one mają różne temp. pieczenia? Uśredniłam więc, wypieka się dobrze, ani się nie przypala (chociaż zdarza mi się zapomnieć i wyciągam koraliki po 3 godzinach). Pieczemy na blasze albo na naczyniu żaroodpornym, nie trzeba wykładać papierem czy folią aluminiową, fimo nie wchodzi w interakcje z podłożem w trakcie pieczenia.

Teoretycznie można też gotować – ale na zasadzie rosołu – ma pyrkotać, a nie wrzeć. Gotowanie jest o tyle męczące, że woda zostawia biały osad, który potem należy spolerować – dodatkowa robota. No i zdarza się niestety, że wyroby pękają lub łuszczą się z wierzchu. Ja gotowałam około kwadransa.

4. Cięcie, krojenie wałków z wzorem – nóż jest tu przedmiotem zakazanym! Świetnie sprawdza się połówka żyletki oraz specjalne ostrza do fimo (sztywne, giętkie i faliste – sztywne do normalnego cięcia, giętkie – do wycinania wzorów półkolistych, fantazyjnych, faliste – da bardzo fajny efekt przy cięciu i korali, i wycinaniu poszczególnych elementów), tak zwane fimo blades. Aby koraliki z wałka pociąć równo, wałek wsadzamy do lodówki na około pół godziny – można dowolnie dłużej, u mnie jedna półka notorycznie zastawiona jest wałkami fimo. Ważne! – absolutnie nie kładziemy fimo na zwykłym opakowaniu po CD czy innym takim plastiku! Fimo reaguje z plastikiem, w rezultacie plastik i fimo stapiają się ze sobą i wzór przeważnie jest nie do uratowania. Natomiast świetnie fimo leży na opakowaniu po grach komputerowych, które to opakowania są pokryte grubą folią. Jest taka seria gier Extra Klasyka – jak ktoś kojarzy, to opakowania nadają się idealnie :D Również opakowania filmów DVD są dobre.

5. Dziurki w koralikach – wykonujemy PRZED upieczeniem. Jeśli zależy nam na drobnych dziurkach – wystarczy igła, ja opieram koralik pionowo na podkładce i od góry nakłuwam, lekko wkręcając igłę. Czasem jednak konieczne są duże dziurki, by przeszedł sznurek – potrzeba wówczas więcej pracy, by koralik się nie odkształcił: igła, potem grubsza igła, na końcu mam taką grubą agrafkę i kiedy koralik jest na niej, kręcę go trochę – dziurka fajnie się poszerza a koralik wygląda równo.

6. Narzędzia i dodatki do fimo – sporo tego, czasem drogie, czasem tanie:

a) podkładka śniadaniowa – ale nie taka pokryta folią, tylko zwykła plastikowa, najlepiej z jasnym tyłem – gładka! W Biedronce takie można znaleźć, często są. koszt około 2,5zł;

b) wspomniana połówka żyletki lub ostrza – żyletka 0,8zł, noże około 30zł do kupienia w Internecie;

c) coś do robienia dziurek – czyli różnej grubości igły, agrafki czy czym wam tam wygodnie – nie nadają się wykałaczki, bo nie są gładkie;

d) coś do wałkowania fimo – teoretycznie można kupić akrylowe wałki, tylko po co? Identyczną rolę świetnie pełni puste (lub pełne, wsio ryba) opakowanie po lakierze do włosów/dezodorancie itd.;

e) linijka – najlepiej długa (40-50cm), przyda się, gdy długi wałek z wzorem należy pociąć na równe kawałki;

f) coś sztywnego, gładkiego i długiego – bez skojarzeń ;) może być deseczka szerokości ok. 5cm, linijka grubsza – posłuży to do wygładzania i rozciągania wałka z wzorem, o przekroju kwadratowym/prostokątnym;

g) maszynka do makaronu – ale do cieniowania fimo; Do kupienia i w Necie, i na targu (bardziej cenowo się opłaca – koszt ok. 50zł), ale uwaga – taka, która wałkuje na gładko, a nie tylko tnie paski makaronu! Posiadam maszynkę firmy Hoffner, spisuje się od 2 lat świetnie;

h) wyciskarka/strzykawka do fimo (praska do wyciskania modeliny) – również do kupienia w Necie, na żywo nie widziałam, koszt – różny, właśnie przed chwilą znalazłam za ponad 2000 i zastanawiam się, czy to nie jest błąd ;) Za swoją płaciłam 28zł; Jest to metalowa strzykawka z wymiennymi końcówkami, dzięki której wychodzi cienki wałeczek o przekroju trójkąta, koła, kwadratu – super nadaje się do robienia wzoru w kratkę np.; Ogólnie – przydatne;

i) pieczątki – do robienia tekstur, wyciskania wzorów itd.;

j) brokat zwykły i holograficzny, puder do embossingu, cienie do powiek itd. – czyli wszystko, z czym można fimo zmieszać w celu uzyskania nowego efektu;

k) sól – najlepiej gruboziarnista, do uzyskania efektu lawy;

l) wszelkiego rodzaju narzędzia do rzeźbienia – jeśli ktoś idzie innym kierunku, niż robienie wzorów techniką millefiori;

ł) roller do rolowania koralików – posiadam, wydałam 30zł i uważam, że wywalone w błoto :] Teoretycznie narzędzie służy do robienia kulek i bączków, praktycznie – modelina się rozwarstwia i wychodzi kupa. Odrobina ćwiczeń na resztkach fimo i spokojnie ukulacie w dłoniach kulkę idealną J ;

m) lakier do lakierowania rzecz jasna – niestety, produkt idealny, czyli przeźroczysty lakier do fimo został wycofany ze sprzedaży ; po wielu próbach znalazłam coś, co równie dobrze zadanie spełnia, cenowo super i nie do zdarcia – werniks do decoupage’u dający efekt szkła maimeri; Koszt – około 20zł za 100ml; zdecydowanie odradzam werniks do fimo – nie dość, że trzeba przed lakierowaniem odtłuścić każdy koralik dokładnie, to jeszcze po lakierowaniu konieczne jest wypalenie produktów przez 10 minut – zbędna zabawa;

n) specyfik o nazwie fimo liquid – elastyczny żel, np. do transferu obrazu; osobiście nie używałam, podobno dobry;

7. Odnoście tego, jak robić wzory – ani słowa nie napiszę, bo to temat rzeka, podaję linki o tutorialach – należy czytać, czytać, czytać. Poniżej adresy tylko najbardziej przydatnych stron, z których korzystam od początku i do dzisiaj:

http://www.tokensbeads.com/

http://www.naamaza.com/

http://polymerclaydaily.com/

http://www.skygrazer.com/polymerclay/resources/lessonlinks.htm

http://www.pcpolyzine.com/tutorials.html

http://www.polymerclaycentral.com/

Ogólnie – 99,9% informacji jest w języku angielskim, czasem po francusku.

Komórkowce

2009-03-28T18:30:00.000+01:00

A właściwie ubranka na nie ;) Masowo szydełkuję, będzie można je kupić na kiermaszu świątecznym u mnie w pracy. I do tego broszki - kwiatki.

Być kobietą

2009-03-27T19:12:00.000+01:00

Chodzi oczywiście o wymiankę na forum craftladies, zorganizowaną z okazji Dnia Kobiet i wiosny. Mój prezent poleciał do Revi, a do mnie dotarł od Maqdy :) Dziękuję, wisior ogromnie mi się podoba!

Igielniki

2009-03-19T18:18:00.000+01:00

Marysia z House of Art zorganizowała przesympatyczną wymianę z udziałem osób podglądających blog :) Adresatką mojego igielnika została Nulka, natomiast mnie obdarowała Flora :) Szalenie mi się igielnik florowy podoba! Dziękuję :)

PS. Fotki igielnika od Flory robiła sama Flora :)

Świrlus

2009-03-11T21:49:00.000+01:00

Zwykłe fimowce, świrl i oplotka. Po raz pierwszy ze sobą. Korale nie są długie, środek ładnie się układa.

Domy pełne miłości - na szkle

2009-03-11T10:09:00.000+01:00

Jakiś czas temu znajoma z forum spytała, czy może przenieść Domy pełne miłości na szkło. I tak - powstała bardzo ładna praca Titanii :)

Żywiołowa wymiana - c.d.

2009-03-07T21:53:00.000+01:00

Chociaż przesyłka jeszcze nie dotarła do adresatki (ehhhh.....), to Jelonek widziała już fotkę, więc wklejam ją (fotkę, rzecz jasna, nie Jelonka) tu:

Żywiołowa wymiana biżuteryjek

2009-03-04T19:41:00.000+01:00

Na forum wizaz.pl. Dużo kobiet, mnóstwo napięcia, kupa radochy :) No i w efekcie otrzymałam wisior - tonacja wodno - powietrzna, wisior pierwsza klasa, choć nie mam pojęcia, kto go stworzył ;) W każdym razie dziękuję ogromnie!

Ode mnie poleciały kolczyki, które pokażę dopiero, gdy adresatka je odbierze :)

Losowanieeee...

2009-03-04T19:39:00.000+01:00

W wyniku losowania Lotto... Tfu, wróć.

W wyniku losowania poczynionego przeze mnie z okazji piętnastotysięcznego posta (ha! udało mi się napisać szalenie trudne słowo) upominek poleci do Groszka :) Groszku, bardzo proszę o przesłanie na maila adresu!

15 000

2009-03-01T18:19:00.000+01:00

Dokładnie tyle razy odwiedzono Dłubalnię :) Miło mi z tego powodu szalenie i w związku z tym każdy, kto pod tymże wpisem zostawi jakiś ślad w postaci komentarza, weźmie udział w losowaniu drobnego upominku. Macie czas do środowego wieczora, 4 marca ;)

Pozdrawiam, Aga.

Igielnik

2009-03-01T13:47:00.001+01:00

Jako wprawka przed pewną wymianą - resztkowy igielnik. Poduszka na igły, jeśli ktoś woli ;)

Mitenki dla Izy

2009-02-28T14:44:00.000+01:00

Po raz pierwszy zrobione zwykłymi oczkami, nie przekręcanymi :)

Cała prawda o mnie

2009-02-28T09:31:00.000+01:00

No dobrze, nie cała, tylko 7 prawd. Ze wstydem przyznaję, że zostałam wywołana równe 3 miesiące temu, a dopiero teraz o tym przeczytałam ;) Nadrabiam więc.

Prawda nr 1 - jestem uzależniona od serialu Alternatywy 4. Podejrzewam, że obejrzałam go już jakieś 100 razy, może więcej. Włączam go zamiast muzyki sprzątając, czytając, gotując i tak dalej.

Prawda nr 2 - czytam wszędzie: w autobusie, w pracy w trakcie przerw, w kibelku, w najmniejszej nawet kolejce (ostatnio czytałam w kolejce po wpis do indeksu), idąc na spacer nawet. Z dumą obwieszczam, że nie wpadłam na żadną latarnię jeszcze :D Aha, przy jedzeniu też czytam.

Prawda nr 3 - mam w sobie coś z gwiazdy. Tzn. nie , nie tak - lubię być tak samo podziwiana, jak osoby sceniczne różne. Nie znaczy to, że czuję się gwiazdą :D Po prostu lubię te wszystkie ochy i achy, zaspokajają moją próżność. Aczkolwiek słysząc na żywo jakieś miłe słowa czuję się skrępowana, zawstydzona.

Prawda nr 4 - występując przed publicznością mam wielką tremę. Jeśli mam coś zagrać, zaśpiewać - dramat, taki mały, wewnętrzny. Ręce mi się trzęsą... Tremy nie mam tylko wówczas, gdy mówię. Mogę gadać i gadać, przed każdą publiką.

Prawda nr 5 - kiedy byłam mała, święcie wierzyłam, iż człowiek może brać tylko 2 śluby :)

Prawda nr 6 - nie potrafię oszczędzać. Pieniędzy oczywiście. Kieszonkowe dostawałam tylko przez 3 miesiące, a czego Jaś się nie nauczy... Pieniądze rozchodzą mi się w tempie wręcz nieprzyzwoitym. I co ja na to poradzę?

Prawda nr 7 - jestem bałaganiarą. Kocham porządek, bardzo cieszy mnie wysprzątane mieszkanie, ale dziwnym trafem godzinę po wielkich porządkach Bałagan włazi jak do siebie i zadomawia się... Mam wrażenie, że jest to domena wszystkich dłubiących, ponieważ o panu Bałaganie czytałam niejednokrotnie na blogach.

I tym optymistycznym (zwłaszcza dla mnie) akcentem kończę uzewnętrznianie :)

Domy pełne miłości

2009-02-14T14:13:00.001+01:00

Powstały z okazji walentynkowej wymiany z Latarnią Morską :) Kredki akwarelowe.

Wisiory

2009-02-06T10:40:00.000+01:00

Oplatam

2009-02-01T23:47:00.000+01:00

Wpadłam w sidła oplatania.

Wygrzebałam z przepastnych czeluści fimowych koralików ześwirlowane serduszko, które dobry rok u mnie leży. Nie miałam na nie pomysłu. Okazało się, że czekało, bym nauczyła się oplatać ;)

Wymiana kolorowa Craftladies

2009-02-01T13:07:00.000+01:00

Nie jestem uzależniona od wymianek Internetowych. Wcale a wcale. ja je tylko szalenie lubię :)

Tym razem pokazuję efekty wymianki na forum Craftladies. Tematem przewodnim były kolory - należało podać 3 warianty kolorystyczne, a osoba robiąca dla którejś craftladieski prezent musiała trzymać się wariantu wybranego.

Ja podałam między innymi biel, czerń, srebro. Otrzymałam prezent od Revi - piękny, ufilcowany kwiat broszkę. Noszę z dumą :)

Natomiast sama wykonałam prezent dla Roodej - miał być pudrowy róż, czerwień, szarość i czerń. No to udziergałam szalik. Zima w końcu jest, co dziewczyna będzie marzła ;)

Poniżej fotki. Zdjęcie broszki robiłam sama, natomiast fotka szalika pożyczona od Roodej.

Oplatanie

2009-01-31T12:57:00.000+01:00

Pierwszy opleciony świrl fimowy. Oplotki nauczyłam się dzięki Silverce , która jest prawdziwą mistrzynią w tej dziedzinie :)